In
1967 werd ik geboren in Rotterdam, als oudste in een gezin
met drie kinderen. Als kind al, was ik geinteresseerd
in oude Europese legenden en folklore en kladderde ik
hele schriften vol met verhalen. Later, toen mijn schrijven
serieuze vormen begon aan te nemen, vormden diezelfde
legenden mijn inspiratiebron, evenals liefdesrelaties
die anders in elkaar zitten dan de man-vrouwrelaties die
meestal in boeken beschreven worden. Naast schrijven schilder
ik graag en schrijf ik muziek. Op het moment woon en werk
ik in Ridderkerk, vlakbij Rotterdam.
Over
schrijven...
Mijn
voorliefde voor verhalen en taal was op jonge leeftijd
al aanwezig. In de klas was ik zo'n beetje de enige die
een gat in de lucht sprong als we weer eens een rits zinnen
moesten ontleden. Ook spelling vond ik leuk. En ik verslond
stapels boeken.
Al
vanaf het moment dat ik leerde lezen en schrijven, was
ik bezig met het verzinnen van verhalen die ik dan op
papier uitwerkte. Hele schriften heb ik vol gekalkt. In
mijn pubertijd nam het schrijven een spurt. Ik was toen
vooral bezig met het uitleven van puberfantasieën, zoals
uitgaan met de leukste jongen uit de klas, die mij in
werkelijkheid helaas niet zag staan. Samen met een schoolvriendinnetje,
waar ik nog steeds contact mee heb en die nu de rol van
proeflezer vervult, vormde ik een mini-schrijfgroep. We
lazen elkaars verhalen en verzonnen samen de meest fantastische
avonturen. Jammer genoeg heb ik die verhalen niet bewaard.
Ik zou ze best nog eens willen lezen.
Toen
ik volwassen was, begon het schrijven serieuzere vormen
aan te nemen. Ik ging spelen in bands, waarvoor ik veel
teksten schreef. Dat doe ik nog steeds. Ook het schrijven
van gedichten is iets waar ik me veel mee bezig hield
en hou.
Op
een gegeven moment kreeg ik de ambitie om een lang verhaal
te schrijven. Maar ja, hoe doe je zoiets. Ik heb nooit
een schrijfcursus of iets dergelijks gevolgd. Ik begon
dus maar ergens en liep steeds halverwege vast. Zodra
het tot me doordrong dat mijn werkwijze niet bepaald de
gewenste vruchten afwierp, ben ik begonnen met het uitwerken
van een plot. Vervolgens schreef ik een uitgebreid stuk
over elk personage dat ik in het verhaal wilde laten opdraven.
Ineens
ging het schrijven veel beter. Niet dat ik nu nooit meer
onderweg vastliep, want het plot verzinnen vind ik nog
altijd minder moeilijk dan het creëren van de situaties
waarin het zich afspeelt. Maar ik kwam tenminste ergens.
Sterker nog. Op een gegeven moment had ik een verhaal
van vierhonderd bladzijden dat af was.
Om
het boek 'uitgeefklaar' te maken, moest er eerst geredigeerd
worden. Al gauw werd duidelijk dat het heel moeilijk is
een tekst, die je zelf geschreven hebt, met een kritisch
oog te bekijken. Zelf ben je namelijk allesbehalve objectief.
Bovendien lees je straal over dingen heen, omdat je elke
zin al een stuk of honderd keer gelezen hebt. Gelukkig
kwam er ook nog hulp uit andere hoek, in de vorm van een
aantal kritische mensen uit mijn omgeving. Zij hebben
het manuscript 'proefgelezen' en veel opbouwende kritiek
geleverd.
Het
manuscript van Jachtmaan is inmiddels afgerond. Het manuscript
voor het tweede op zichzelf staande deel ligt klaar om
herschreven te worden en ik ben begonnen met het schrijven
van een derde deel.
