WOLFMAAN

   

HOME | BOEKEN | TISA PESCAR | NIEUWSBLOG | PERS | GALLERY | EXTRA's | CONTACT &BESTELLEN | PERSONAGES |LINKS | SITEMAP

 

DETAILS

ISBN: 9789079552177

Afmeting: 15 x 22,5 cm

Bladzijden: ca. 300

Verschenen: juni 2009

Genre: bovennatuurlijke thriller

Serie: MaanMysteries

Prijs: € 19,95

Genomineerd door vrouwenthrillers.nl voor de prijs beste boek 2009

Laatste nieuwe recensie (bijgewerkt op 19 september 2009)

Laatste reacties van lezers (bijgewerkt op 27 augustus 2009)

__________________________________________________________________________

Wolfmaan

Lees de eerste hoofdstukken online

Wolfmaan bestellen

Pakketaanbieding: Jachtmaan en Wolfmaan samen 25,00

(Deze aanbieding geldt enkel rechtsreeks via uitgeverij Kramat en is exclusief verzendkosten)

__________________________________________________________________________

Boektrailer

__________________________________________________________________________

Flaptekst

Het leven in het afgelegen Franse huis van Cat, Maire, Eris, Radu en Pascal lijkt in rustig vaarwater te zijn gekomen. Maar schijn bedriegt. Elke avond worden er foto's aan hun adres afgeleverd, getuigend van de zieke geest van een onmenselijk monster dat uit is op wraak. Dat deze wraakzucht levens zal gaan kosten lijkt onvermijdelijk. Wat is het op de foto's, dat de huisgenoten in woede doet ontsteken? En wat is ernstig genoeg om Cat ertoe te brengen gevaarlijke bovennatuurlijke krachten om hulp te vragen? Gaandeweg geeft het eeuwenoude document geheimen prijs, waar de vrienden liever niets van hadden willen weten. Hen wordt echter geen keus gelaten. Achtervolgd door geesten uit het verleden, raken zij in de ban van een zenuwslopende race tegen de klok, of liever gezegd… tegen de maancyclus.

In 2008 publiceerde Tisa Pescar (1967, Rotterdam) 'Jachtmaan', een verhaal vol bovennatuurlijke dreiging en mysterie. In 'Wolfmaan' zijn de geheimen van de nacht duisterder dan ooit. __________________________________________________________________________

Fragment

Ik ga mijn echtgenoot vermoorden. Nooit gedacht dat het nog eens zover zou komen. Eigenlijk is het euthanasie, maar omdat zelfdoding geen optie is, mag ik het vuile werk opknappen. Geweldig. We hebben alle mogelijkheden uitgebreid besproken. Messen, pistolen en andere wapens zijn afgevallen, te bloederig. Een strop vinden we teveel gedoe. Die schijn je op een bepaalde manier te moeten knopen. We weten geen van allen hoe dat gaat. De mogelijkheid 'slaaptabletten' is eveneens van tafel geveegd. De kans dat hij na een overdosis pillen gewoon wakker wordt, is niet ondenkbaar. Bovendien zal hij ze eigenhandig moeten innemen. Dan wordt het toch nog zelfmoord. Dat mag niet. Zijn dood moet gruwelijk zijn. Op die manier weten we zeker dat we ons doel zullen bereiken. Ik ga op zoek naar wolfskers en gevlekte scheerling. In de giftuin, achter de boerenhoeve waarin we wonen, trek ik de zwarte besjes en de op peterselie lijkende bladeren voorzichtig van de stengels. De zon staat hoog aan de hemel. Overal bloeien kleurige bloemen. Insecten vliegen af en aan. Het getjilp van honderden krekels klinkt als muziek in mijn oren. 'Een schitterende dag voor moord,' kan ik niet laten hardop te zeggen. Ik trek nog een gekarteld blad los en leg het in mijn rieten mand. Ik begin een vrolijk deuntje te fluiten. Natuurlijk draag ik handschoenen. Met gif kun je niet voorzichtig genoeg zijn. Het zou wel heel onnozel zijn als ik mezelf per ongeluk om zeep hielp. Ik vraag me af of Radu - zo heet mijn man - daar de humor van zou inzien. Waarschijnlijk niet. Zodra mijn mand vol is, ga ik naar de keuken. Ik kneus de bessen en bladeren en vang het vocht op in een glazen schaal. De scheerling stinkt naar muizenurine. Het bessensap verspreidt een zoetige geur. Voorzichtig vul ik een injectiespuit met de vloeistof. Ik begrijp niet waar Radu het lef vandaan haalt om op deze manier een eind aan zijn leven te laten maken. Ikzelf zou al minstens duizend doden zijn gestorven voor het zover was. Misschien werkt het bij hem ook zo, maar laat hij het niet merken, omdat hij bang is dat de moed mij dan in de schoenen zinkt. Hij heeft moeten praten als Brugman om mij zover te krijgen dat ik voor beul speel. Onze drie huisgenoten sprongen zowat een gat in de lucht toen ik akkoord ging. Het betekende namelijk dat plan B 'strootjes trekken' van de baan was. Als het niet om moord ging, zou het komisch zijn geweest.

__________________________________________________________________________

Bijzonderheden

Verteller: Catherine (Cat) Morgain Wolfmaan is het tweede deel in de serie

MaanMysteries en het op zichzelf staande vervolg van Jachtmaan, dat in 2008 uitkwam. Op het moment werkt Tisaaan een derde deel in de serie, Heksenmaan.

__________________________________________________________________________

De pers over Wolfmaan

'Tisa Pescar is erin geslaagd om een waardige opvolger voor Jachtmaan te schrijven. Haar boeken zijn fantastisch om te lezen.' Infonu over Wolfmaan

'Wolfmaan zal zeker, net als het zenuwslopende sterke en intrigerende Jachtmaan, een diepe indruk achterlaten en is zelfs nog een (hoek)tandje sterker gebleken. Voor mij is Tisa Pescar dé grote ster van het bovennatuurlijke thrillergenre.' Vrouwenthrillers over Wolfmaan

'Tisa brengt met dit boek terug een goed geschreven verhaal, interessante personages en ondanks het reeds vertrouwde karakter een onverwacht avontuur.' Fantasy Realm over Wolfmaan

__________________________________________________________________________

Andere boeken in de serie MaanMysteries

Jachtmaan

Heksenmaan

 

 

 

__________________________________________________________________________

Recensies en Reacties van Lezers

Waarschuwing: Je kunt hieronder spoilers tegenkomen voor Jachtmaan

Recensies

BRON: CRIMEZONE (Anique Mulder) op 18 september 2009

Spannend verhaal, uniek in zijn soort

Het leven van Cat, Maire, Eris, Radu en Pascal is weer normaal geworden, nadat de vloek die op hen rustte tien jaar geleden werd doorbroken. Ze zijn weer aan het werk en Maire en Radu voeden hun zoontje Veles op. De vijf volwassenen genieten van hun aparte polygame leven in een rustig dorpje in Frankrijk. Totdat Veles wordt ontvoerd door een oude bekende. Elke avond krijgen ze van deze gruwel post met de meest verschrikkelijke foto's. Het is duidelijk dat deze oude bekende een gestoorde geest heeft, die het niet zal laten om monsterlijke acties te ondernemen. In de hoop Veles terug te krijgen, besluit Radu zichzelf op een onmenselijke manier op te offeren. De zoektocht naar Veles begint en de vijf vrienden ontdekken al snel dat het niet zo makkelijk zal zijn als ze hadden verwacht. Ze binden de strijd aan tegen de tijd.

Wolfmaan is het tweede boek in de serie over Cat, Maire, Eris, Radu en Pascal. Het in 2008 verschenen boek Jachtmaan was al een succes, omdat schrijfster Tisa Pescar een nieuw soort literaire thriller heeft uitgevonden. Pescar's verhalen over Moroi's en Strigoi's zijn uniek in zijn soort en daarom ook erg bijzonder. Waarschijnlijk is het verhaal ook nog boeiend voor lezers die Jachtmaan niet gelezen hebben. Pescar praat de lezer namelijk op subtiele wijze bij over de gebeurtenissen van tien jaar geleden.

Hoewel het verhaal verre van realistisch is, pikt de lezer het wel. Het wordt zelfs geloofwaardig en dat is erg knap. De vijf hoofdpersonen hebben elk hun eigen kenmerken en door de grote vaart in het verhaal blijft de lezer gefascineerd door de gebeurtenissen. Hoewel er in het middendeel niet eens zo veel actie is, is de spanning wel erg groot. De spanning is niet continue aanwezig, maar wordt vooral in de finale tot ongekende hoogte opgevoerd. De gevoelens van Cat en de anderen zijn zo duidelijk aanwezig, dat de lezer zijn eigen adem af en toe inhoudt. Ook zitten er in Wolfmaan veel verrassingsmomenten en onverwachte wendingen.

Pescar maakt gebruik van verschillende perspectieven. Daarmee weet ze spanningsbogen heel goed te benutten. In tegenstelling tot Jachtmaan volgt de lezer hier niet het verhaal door de ogen van alle personages. Alle gebeurtenissen verschijnen door de ogen van Cat en een mysterieuze Dumi, waarvan de identiteit pas in de finale wordt onthuld. Die passages met Dumi zijn in het begin van het boek niet zo sterk. Ze zijn zo vaag dat ze aan de ene kant heel veel vragen oproepen, maar aan de andere kant slaat de lezer die gebeurtenissen niet op en heeft hij zelfs de neiging om eroverheen te lezen. Het hoofdverhaal is in die fase van het boek namelijk vele malen interessanter en boeiender. Toch is het aan het eind begrijpelijk waarom Pescar voor deze opzet heeft gekozen en krijgen deze passages dan wel een duidelijke betekenis.

In de grote wereld van de literaire thrillers valt Wolfmaan echt op. Het eind geeft ruimte voor veel speculatie over de toekomst van de personages. Aangezien Pescar al bezig is met een volgend boek, zullen de liefhebbers van haar verhalen niet lang hoeven wachten op een vervolg. Voor iedereen die haar verhalen nog niet kent. Het is zeker de moeite waard om haar een kans te geven en een middag weg te duiken in de duistere wereld van de maanmysteries.

BRON: NBD BIBLION (Madelon de Swart) 19 augustus 2009

Erfheks Cat woont in een boerderij in Frankrijk in een commune bestaand uit haar man, wetenschapper Radu die weerwolf is, kunstenaar Pascal, zijn zus Maire en kruidengenezeres Eris. Cat heeft net op zijn verzoek Radu geholpen... SPOILER... Vidar. Deze heeft Veles (9), het zoontje van Radu en Maire, gekidnapt en gebruikt hem nu als ruilmiddel om Radu in zijn macht te krijgen. Daarbij gaat het hem vooral om een oud document dat informatie bevat die grote gevolgen heeft voor de commune. Dit vervolg op de debuutroman 'Jachtmaan'* (2008) van de Rotterdamse auteur (1967) is beter geschreven en spannender dan zijn voorganger; de personages zijn beter uitgewerkt. Hoewel het weerwolfthema wat gezocht aandoet, is dit een heel vlotgeschreven, spannende thriller, vooral voor lezers met grote belangstelling voor het paranormale en hekserij. Het open einde wijst vooruit naar een derde roman 'Heksenmaan'. Paperback met kleine druk.

BRON: FANTASY REALM (Barad the dwarf) 15 augustus 2009

Onder de noemer “MaanMysteries” mochten we vorig jaar reeds Jachtmaan van Tisa Pescar verwelkomen in onze boekenkasten. Een sterk verhaal waarin weerwolven centraal staan in onze huidige wereld zonder dat er één grote oorlog of samenwerking is met een coven vampiers. Het boek vertelde immers over mensen die met een afwijking werden geconfronteerd en hier zo goed en zo kwaad mogelijk mee omgingen. Jachtmaan was een mooi afgewerkt verhaal en daarom schrok ik even, toen kort nadien, het vervolg: Wolfmaan werd aangekondigd. Wolfmaan is ondertussen reeds een tweetal maanden verkrijgbaar in de betere boekhandels en ook ik heb een kans gehad om deel twee te lezen.

In Wolfmaan nemen we een sprong in de tijd en gaan 10 jaar vooruit in de tijd. Cat, Maire, Eris, Pascal en Radu leven nog steeds op hun huis in het bos . Vrij van hun afwijking transformeren ze niet meer elke maand bij volle maan in een weerwolf. Maar het blijft niet rustig in het Franse bos. Hun leven wordt ingrijpend veranderd wanneer ze elke avond een enveloppe krijgen met daarin een foto van hun meest dierbare bezit in de handen van hun ergste vijand, terug uit de dood of is hij toch nooit gestorven? Radu neemt terug het eeuwenoude document ter hand die hun leven zoveel heeft beïnvloedt en staat voor een verschrikkelijke keuze indien zij willen overleven.

Het verhaal gaat nog steeds over dezelfde personages maar terwijl in deel 1 het verhaal geschreven is uit het standpunt van Maire, is dit bij deel twee uit het standpunt van Cat. Het veranderen van hoofdpersonage is zeker een goede zet. Maire haar verhaal hadden we ondertussen wat gehad en over Cat valt er zeer veel te vertellen. De krachten waarover zij immers beschikt zijn veel uitgebreider dan we voordien reeds ontdekten. Cat is een erfheks en kan de hulp inroepen van twee demonen. In dit deel kom je dan ook veel meer te weten over het leven van deze erfheks.

Reeds vanaf de start worden we volop het verhaal ingetrokken. Geen rustige opener in dit verhaal, je ontdekt direct met welk probleem de groep wordt geconfronteerd. Voor mij was er geen beter begin mogelijk voor dit verhaal. De acuutheid van het probleem zorgt er echter ook voor dat het dagelijkse leven van de personages, wat voor mij een sterk punt was uit deel 1, wat op de achtergrond geraakt. Zeker logisch gezien de situatie, maar toch wel een klein gemis voor mezelf om dat ik me hierdoor beter kon inleven in hun leven.

Zeer leuk is dat Tisa ons terug met enkele orginele aspecten kan verrassen. Zo heeft Wolfmaan als ondertitel: “Moroi, Strigoi”. Twee termen die ik in de verste verten niet kende. Net zoals in deel één ik de term “vârcolaci” opzocht ben ik nu naar deze termen gaan zoeken. En de informatie die ik op internet lees komt zeer goed overeen met wat de schrijfster ons voorschotelt. Niet alles is letterlijk, maar dat is nu eenmaal artistieke vrijheid en het is tenslotte Fantasy. Maar ik wil Tisa van harte bedanken dat ik ondertussen wat meer over mytische wezens heb geleerd. Net zoals bij het vorige boek is ook elk hoofdstuk vermeld uit wiens standpunt dit deel is geschreven.

Net zoals we in deel 1 geconfronteerd worden met het mysterieuze personage: vârcolaci, komen we in dit deel regelmatig een hoofdstukje tegen over “Dummi”. Het duurt echter een heel eind in het verhaal voordat duidelijk wordt wie dit personage nu is. En laat me al zeggen dat ik er geen enkel idee had van de identiteit van dit personage. Dit brengt me ook op een nogal moeilijker te geloven passage in het boek. De plaats waar deze personages in het verhaal worden geïntroduceerd is naar mijn idee wat te praktisch voor de groep.

Lost dit boek nu mijn verwachtingen in? Dit is een vraag die ik me al stel sinds ik het boek in mijn handen kreeg en het las. Ik heb er lang over moeten denken en ik ben er dan ook aan uitgekomen. Als ik alles bij elkaar bekijk moet ik toch toegeven dat het boek zijn verwachting heeft ingelost. Tisa brengt met dit boek terug een goed geschreven verhaal, interessante personages en ondanks het reeds vertrouwde karakter een onverwacht avontuur.

In tegenstelling tot het vorig boek, ben ik nu wel reuzebenieuwd naar het volgende deel. Het einde vraagt immers om een vervolg, wat bij het vorige deel niet het geval was. Dit boek is voor mij een 7 op 10 waard. Maar indien het verhaal verder gaat in deze richting denk ik dat beide delen wel een 8 kunnen verdienen. Met dank aan uitgeverij Kramat voor het recensie-exemplaar.

BRON: PLANET AEON (Ysgrublaidd) 06 aug 2009

Cat

Het verhaal van Wolfmaan speelt zich af tien jaar na de gebeurtenissen van Jachtmaan. We komen weer in aanraking met de vijf karakters uit het eerste deel. Maire, Pascal, Eris, Cat en Radu. Echter volgen we dit keer niet Maire, maar voornamelijk Cat. Een erfheks die het mystieke gevoel in dit deel verhoogt door middel van de rituelen die zij uitvoert. De afgelopen tien jaar leven de mensen uit het eerste deel redelijk normaal, op één klein dingetje na. Toch veranderen hun levens wanneer elke avond een andere foto op hun adres wordt afgeleverd. Foto’s die te maken hebben met dat ene kleine dingetje wat hun leven niet normaal maakte. Maar van wie komen deze foto’s? En wat moet de groep doen om hier vanaf te komen?

Transformatie?

Lezers van het eerste deel weten ondertussen wel dat vier van de karakters weerwolven waren. En dat Maire ervoor heeft gezorgd dat deze van de “ziekte” genazen. Toch zit het nog steeds in hun bloed. Na het verder bestuderen van het eeuwenoude document, welke de groep ditmaal zelf in handen heeft weten te krijgen, ontdekt ze een manier om nog een keer te transformeren. Radu maakt hier gebruik van. Alleen op een andere manier dan in eerste instantie te verwachten valt. En dit is ook zeker nodig, aangezien de tegenstander een soortgelijke mogelijkheid heeft benut. En wat kan deze mogelijkheid van transformeren betekenen voor anderen?

Oordeel

Wederom weet Pescar een erg goed afgerond verhaal neer te zetten. De karakters blijven boeien en zorgen ervoor dat het moeilijk is het boek weg te leggen. Vooral de overgang van Maire naar Cat is een goede keuze. Cat kwam in het eerste deel niet optimaal naar voren en is, naar mijn mening, een interessanter karakter dan Maire. Toch is het verhaal redelijk voorspelbaar, maar gelukkig minder erg dan dat het geval was in Jachtmaan. Het verhaal wordt, net als deel 1, rustig opgebouwd. Alleen het einde komt dit keer in een stroomversnelling tot een einde. Dit gaf mij het gevoel dat het wat afgeraffeld is. Het had van mij dan ook wel iets rustiger tot een einde mogen komen.

Qua pagina’s had het best iets langer gemogen. Want met 304 bladzijden is het 91 bladzijden korter dan Jachtmaan. Het aspect van transformeren wordt in dit deel nog verder uitgewerkt en Pescar weet dat erg realistisch over te brengen. Je zou haast geloven dat het mogelijk is. Of elke liefhebber van het genre de uitleg ook slikt is een tweede. Erg creatief is het in ieder geval wel. Al is het verhaal rond, Pescar laat genoeg ruimte over voor een vervolg. Die komt er dan ook aan. Het is daarom ook dat ik het boek met spijt moest neerleggen. Er zijn gewoon nog wat vragen die niet worden beantwoord in het boek. Hopelijk gebeurt dit wel in deel 3.

Conclusie

Wolfmaan is een goed vervolg op het al erg goede Jachtmaan. De karakters worden nog verder uitgediept, net als het aspect van transformeren. Toch blijft er een mate van voorspelbaarheid in het verhaal zitten. Dit is op zich niet erg, maar als Pescar dit eruit weet te krijgen in haar volgende boek(en), dan wordt het er alleen maar nog beter op.

BRON: KUNST CULTUUR INFO.NU (WritingSuus), 22 juli 2009

De zoon van Maire en Radu is ontvoerd en iedere dag krijgen de vijf inwoners van het huis vreemde polaroids met daarop het kind. De foto's worden altijd aan hun adres afgeleverd en via de telefoon krijgen ze de exacte locatie te vinden voor de foto's. Om meer te weten te komen over de ontvoering, besluit Cat om gevaarlijke bovennatuurlijke krachten te raadplegen. Daarvoor moet ze echter wel een offer brengen. Zullen de vrienden hun zoon terugvinden?

Bij vervolgdelen is het altijd maar de vraag of het nog zo goed zal zijn als het vorige deel. Tisa Pescar is erin geslaagd om een waardige opvolger voor Jachtmaan te schrijven. We zijn verder in de tijd en er gebeuren een heleboel nieuwe, spannende dingen. Het boek is - in tegenstelling tot het eerste deel - niet echt voorspelbaar en weet je goed op het verkeerde spoor te zetten. Wat ik ook erg leuk vind, is dat het tweede deel vanuit de ogen van een ander personage is beschreven dan bij het eerste deel. Deze keer lezen we vanuit Cat's oogpunt het boek, terwijl het eerste deel nog vanuit Maire werd beschreven. Het boek heeft een goede opbouw en als lezer wil je hierdoor verder blijven lezen. Er komt ook nog een derde deel van deze serie en ik ben er nu al erg nieuwsgierig naar geworden. Tisa Pescar moet zeker op deze manier doorgaan. Ze heeft duidelijk talent en haar boeken zijn fantastisch om te lezen.

BRON: DIVERSE FORA, (Beldaran, 29 juni 2009)

Voor vandaag, met dank aan de uitgever Kramat, het op zich zelf staande vervolg van ‘Jachtmaan’ (eerder verschenen als ‘Vârcolac’) waarin Tisa Pescar niet alleen opnieuw laat zien, dat ze weet hoe om te gaan met spanning en drama. Maar of dat nog niet genoeg is, komt ze ook nog eens met een verrassing o.g.v. het bovennatuurlijke.

‘Wolfmaan’ – Tisa Pescar - 2009

BRON: VROUWENTHRILLERS.NL (Diana) , 21 juni 2009

Tien jaar nadat de vloek is opgeheven pakken we de draad weer op en gaat het verhaal verder. De rust lijkt weergekeerd op de Franse hoeve maar schijn bedriegt. ...SPOILER... en al vlug grijpt de spanning je weer volledig bij de keel. ...SPOILER... In cursief lezen we over Dumi en Mila en lang blijft gissen wie dit zijn, maar uiteindelijk valt alles op zijn plek.

Waar in Jachtmaan Maire het hoofdpersonage was vanuit wiens perspectief het merendeel van het verhaal werd verteld heeft erfheks Catherine – Cat – Morgain dit stokje nu van haar overgenomen. Zo krijgt zij een wat prominentere rol toebedeeld en komen we meer aan de weet over haar werk met magische en geneeskrachtige kruiden en de offers die zij brengt in ruil voor antwoorden van de demonen die ze oproept. Dit wordt zeer overtuigend en gedetailleerd neergezet. Alles wat de auteur voorschotelt blijft zo enorm boeiend dat hierin haar kracht ligt om het verhaal te laten staan als een huis. De karakters komen op een dusdanige voortreffelijke wijze tot leven dat ze ook echt voor je geestesoog opdoemen. De personages hebben buiten bovennatuurlijke elementen ook een hele aardse en daardoor herkenbare kant. En juist deze combinatie maakt het aantrekkelijk zeker als het uitstekend is neergezet. En dat is het. Ze trekt de lezer wederom met overtuiging mee in de wereld van de maanmysteries, waar ...SPOILER... echt lijken te bestaan. En dat is ook het mooie van dit genre. Het beklemmende sfeertje wat magie oproept maakt dat je niets wilt missen.

Ze weet de lezer moeiteloos aan zich te binden door haar meeslepende schrijfwijze, die, buiten het feit dat alles erg goed in elkaar zit, ook de nodige humor en vaart bevat. Wel zijn er wat kleine oneffenheidjes te noemen: ...SPOILER..., en een verwonding aan een heup die eerst opvallend aanwezig is en opeens totaal is hersteld. Maar dit valt eigenlijk weg tegen de rest van het verhaal. Het refereren aan het verleden is nauwgezet en hoewel het boek op zichzelf staat krijg je een goede indruk van de eerdere gebeurtenissen.

Groot pluspunt is het pakkende en open einde. Wolfmaan zal zeker, net als het zenuwslopende sterke en intrigerende Jachtmaan, een diepe indruk achterlaten en is zelfs nog een (hoek)tandje sterker gebleken. Het wachten is nu op de derde in de reeks: Heksenmaan. Voor mij is Tisa Pescar dé grote ster van het bovennatuurlijke thrillergenre. Oordeel: *****

Wil je deze recensie ondanks de spoilers in zijn geheel lezen, klik dan hier

__________________________________________________________________________

Reacties van lezers

Waarschuwing: Je kunt hieronder spoilers tegenkomen voor Jachtmaan

BRON: HYVES

27 augustus 2009 Goedemorgen Tisa Bijde boeken uit , in 1 woord : geweldig ! Laat ons niet zo lang wachten op deel 3 , please !

26 augustus 2009 hoi Toen ik maandag je boek binnen kreeg wolfmaan,ben ik natuurlijk meteen eraan begonnen.(Was trouwens heel erg leuk het kleine stukje wat je erin schreef) Dit is mijn recentie van jou boek(dizzie.nl)

poehee...wat ben ik blij dat dit geen film is,want dan had ik zeker weten een hele hoop gemist en niet durven kijken....wat een spannend boek was dit... normaal in een film kun je door het geluid de spanning voelen,maar in dit boek...ik weet niet hoe Tisa het voor elkaar krijgt....maar daar voel je de spanning heel goed aankomen,en wil je alleen maar doorlezen. Ik sta gewoon van mijn eige te kijken dat ik van deze genre ben gaan houden en niet kan wachten op haar volgende boek. tip .....lees wel eerst jachtmaan. AANRADER

13 augustus 2009, Heb ze nu alle twee uit! Kan niet wachten tot deel 3!

12 augustus 2009, Ik heb beide boeken en heb ze in 1 ruk uigelezen ! Prachtig ! Ga ze nu wat langzamer lezen ! Ik ben een boekewurm , lees wanneer ik kan en het liefs fantasie boeken en thrillers . Ga zo door !

14 juli 2009 Ik ben nog steeds aan het lezen. Het is een spannend verhaal . Het is ook aangrijpend maar tegelijke tijd zit er ook een beetje humor in. Vooral het karakter pascal vind ik wel komisch

12 juli 2009 'Jachtmaan' Tisa haar eerste boek, ik had dat al zo lang in mijn boekenkast liggen. Tot ik het las.. geweldig goed boek! Dat ik daar niet eerder was aan begonnen Ik begon al uit te kijken naar 'Wolfmaan' en nu ik het gelezen heb, wacht ik alweer vol ongeduld op 'Heksenmaan' Jachtmaan vond ik beter... de kaft al, dat sprak echt aan... maar ook de beschrijvingen. Elk hoofdstukje in Jachtmaan begon zo mooi beschreven, de omgeving, de personage wat ze ziet waarneemt. Dat vind ik in Wolfmaan niet meer terug. Het begin van Wolfmaan, dacht ik neen....dit kan niet.. maar hoe meer ik las, hoe beter ik het vond. De hoofdstukjes waar de Demonnen worden opgeroepen, echt heel goed beschreven, ik had soms zelf het gevoel, dat ik Cat was, de heksenmes bij had,...SPOILER... Het Demon ritueel uitvoerde. Helemaal niet verwacht wie Dumi en Mila waren... de puzzelstukjes vallen helemaal in elkaar naar het einde toe. En dan het einde, hoe het met Vidar en Maire gaat aflopen. Ik ben heel benieuwd of ze nu terug komen bij Heksenmaan. Tisa je krijgt voor dit boek van mij weer een dikke 9 ...SPOILER..., die hoofdstukjes er zo tussendoor.. ik leefde er helemaal in mee. De wolven, demon rituelen, thriller, fantasie en natuurlijk de liefde en seks erin.. alles zit in het boek wat het zo goed maakt om het te lezen Ik ben al fan van je boeken... Hartelijk dank ook voor het singeren erin

3 juli 2009 Uit! Een verhaal wat blijft sudderen in je achterhoofd, hongerig naar deel 3!!!

30 juni 2009, Blz 162, op de begraafplaats (geen kerkhof!) Heerlijk, ik zit er helemaal in en merk dat ik alweer aan het rekken ben en dus mijn boek vaker weg leg om zolang mogelijk het einde uit te stellen. Even wat anders doen, terwijl het boek uitdagend op tafel ligt. Kijken mag wel, lezen niet! Deze verslaving mag lang duren....

22 juni 2009, Ha ik heb Wolfmaan aangekregen en heb het na enkele dagen helemaal uitgelezen. Niet alleen gelezen maar ook innig ervaren met iedere persoon die ik al had leren kennen in het eerste boek "Jachtmaan" Zo ook weer de erfheks Cat die ik bewonder voor haar kennis over demonen en bloedrituelen, ... Goh goh ik weet het dat zijn taboes voor moderne heksen, maar ik zie het als archetypische krachten in ieder van ons -en zo zijn demonen toch?- Of moeten we dat ontkennen??? Ik hervond ook mijn verliefdheid met Maire doorheen alle evenementen die ik mee kon beleven. HAAAA Tisa wat kun jij toveren !!!!! Doorheen de wereld van vampieren kon ik weer heel wat leren over mezelf wat ik terugvond in de woorden van André Malraux "La vérité d'un homme, c'est d'abord ce qu'il cache" "De waarheid van een mens, is in de eerste plaats dat wat hij verbergt" Ja een boek om te lezen en over te mediteren. Ik hoop Maire weer terug te vinden in een 3° boek?

22 juni 2009, Jachtmaan vond ik helemaal geweldig! Wolfmaan heb ik nog niet uit. Ik probeer het bereiken van de laatste pagina zo lang mogelijk uit te stellen, want ik kan nog geen afscheid nemen. Ik ben dol op de sfeer en de onderhuidse spanning. Ik geniet van de gedegen opbouw van karakters en verhaal. Wolfmaan sleept je mee naar een plek waar je niet durft te zijn, maar waar je stiekem door een kiertje naar wilt gluren, terwijl je veilig verborgen zit. De rillingen lopen over je rug, wat zal er op de volgende bladzijde gebeuren? Mel Hartman heeft bij de presentatie niets te veel gezegd over het boek. Het is precies zoals zij het beschreef.

21 juni 2009, Tisa! Mijn complimenten! Het boek heb ik in 'goede orde' ontvangen... dank je voor de mooie signering... en zodra ik de ruimte had, verslonden! Frustrerend bijna dat je er bij wijze van een jaar over doet om een boek te schrijven dat vervolgens door sommige lezers in een aantal uren 'even' gelezen wordt. Ik moest er in 't begin wel even in komen. Als de eerste zin die je leest 'Ik ga mijn echtgenoot vermoorden' is, ben je even alle logica kwijt. En tijdens het lezen van de eerste hoofdstukken raasden de gedachten door mijn hoofd; de mogelijke uitleg voor dit 'rare' begin... Maar als die duidelijk wordt, is alles weer normaal en vertrouwd (duh! ik lees veel binnen dit genre hehe). En daarmee is het duidelijk dat jij in staat bent om het woord 'suspense' ten volste tot uiting te brengen in jouw schrijven. Dit verhaal zal, net als bij Jachtmaan, wel een tijdje in mijn hoofd blijven hangen. Ik ben dus ontzettend benieuwd naar het derde deel! Veel plezier tijdens het schrijven, maar ook sterkte voor de momenten dat 't allemaal even vast lijkt te lopen (heb ik nog niet eens over een 'block') en heel veel succes met de promotie van je werk. Mensen uit mijn omgeving die van dit genre houden, krijgen van mij in ieder geval de tip om je boeken te kopen en te lezen. Fijne zondag en tot krabbels.

21 juni 2009, Ik heb van de week Wolfmaan uitgelezen en ik vond het een spannend boek. Ik heb vooral genoten van de manier waarop de spanning werd opgebouwt en de afloop van het verhaal. Nu de situatie... SPOILER ... aan het verhaal zijn toegevoegt kijk ik met spanning uit naar Heksenmaan.

BRON: PURE FANTASY (forum)

2 juli 2009 Net als heel wat anderen keek ik al geruime tijd uit naar het op zichzelf staande vervolg op Jachtmaan. Geruime tijd, dat betekent: zodra Jachtmaan uit was. Meer nog dan in dat eerste boek weet Tisa de lezer mee te sleuren in een spannende aaneenschakeling van gebeurtenissen. Haar taal en stijl zijn directer geworden, waardoor je als lezer ook daadwerkelijk het verhaal mee beleeft, eerder dan er alleen van een afstandje naar zit te kijken. Dat Wolfmaan verteld wordt vanuit de tegenwoordige tijd maakt het bovendien zowel actueel als tastbaar. De afwisselingen vanuit Dumi’s perspectief zijn als intrigerende flashbacks in het verhaal verweven, en de ontmoeting van verleden en heden heeft Tisa beeldend verwoord. Toch had ik naar het einde toe een miniem gevoel van ontgoocheling: de spanning die Tisa opbouwt, soms op het nagelbijtende en op het puntje van je stoel zittende af, escaleert in een ultiem moment dat –voor mij, let wel– zo kort is, dat ik mij niet van de gedachte “Is dit het? Is het nu al klaar?” kon ontdoen. Tisa’s oog voor detail en logica, de mooie observaties en dito beschrijvingen in op zich relatief weinig woorden verdienen mijn grote bewondering. De karakterschetsen sluiten naadloos aan op Jachtmaan, en dat verdient minstens zoveel complimenten. Immers, het is niet vanzelfsprekend om een vervolgdeel te schrijven, laat staan eentje dat los gelezen kan worden, waarin alle gebeurtenissen net zo logisch en consistent verlopen als in het voorgaande deel. Ik kan nu alleen maar met een zeker gevoel van spijt constateren dat het nog zeker een jaar duurt vooraleer Heksenmaan er is.****

BRON: DRAKENGLOED (forum )

29 juni 2009 Afgelopen weekend Wolfmaan zitten lezen. Tisa, je hebt weer een boek geschreven dat ik niet weg kon leggen! Een echte pageturner, vond het nog beter dan Jachtmaan. Dus wat mij betreft: lekker snel doorschrijven aan Heksenmaan, dan hoef ik niet zo lang te wachten op een nieuw boek van je!

BRON: DIZZIE.NL

17 juni 2009, Tien jaar nadat de vloek is opgeheven gaat het verhaal verder dat begint bij het overlijden van Radu. ...SPOILER... Het verhaal wordt grotendeels verteld door Catherine – Cat – Morgain die nu wat meer op de voorgrond treed. We krijgen wat meer inzicht hoe zij als erfheks werkt met haar magische en geneeskrachtige kruiden en de rituelen die zij uitvoert. Knap gedaan is het neerzetten van de zo uitgesproken karakters en de gebeurtenissen, hoe bizar deze ook lijken, komen eigenlijk zo gewoon over dat je erin gaat geloven. De auteur beschrijft alles op een dusdanige intrigerende manier dat je het ook voor je ziet, wetende dat het onmogelijk is. En dat is ook zo mooi aan dit genre. Het mysterie, de mythen over vampieren en weerwolven. Ze weet de lezer moeiteloos aan zich te binden door haar meeslepende schrijfwijze, dat buiten het feit dat alles erg goed in elkaar zit ook de nodige humor en vaart bevat. Er zijn wat minpuntjes te noemen, al vallen ze wel grotendeels weg tegen de rest. Toch geeft de auteur de lezer genoeg munitie om er zelf mee aan de slag te gaan. Groot pluspunt is het open einde, want niet alles is nog gezegd… en gelukkig maar want de boeken van Tisa Pescar over de maanmysteries zijn meer dan het lezen waard.

BRON: FORUM EZZULIA

15 juni 2009 Net als heel wat anderen keek ik al geruime tijd uit naar het op zichzelf staande vervolg op Jachtmaan. Geruime tijd, dat betekent: zodra Jachtmaan uit was. Meer nog dan in dat eerste boek weet Tisa de lezer mee te sleuren in een spannende aaneenschakeling van gebeurtenissen. Haar taal en stijl zijn directer geworden, waardoor je als lezer ook daadwerkelijk het verhaal mee beleeft, eerder dan er alleen van een afstandje naar zit te kijken. Dat Wolfmaan verteld wordt vanuit de tegenwoordige tijd maakt het bovendien zowel actueel als tastbaar. De afwisselingen vanuit Dumi’s perspectief zijn als intrigerende flashbacks in het verhaal verweven, en de ontmoeting van verleden en heden heeft Tisa beeldend verwoord. Toch had ik naar het einde toe een miniem gevoel van ontgoocheling: de spanning die Tisa opbouwt, soms op het nagelbijtende en op het puntje van je stoel zittende af, escaleert in een ultiem moment dat –voor mij, let wel– zo kort is, dat ik mij niet van de gedachte “Is dit het? Is het nu al klaar?” kon ontdoen. Tisa’s oog voor detail en logica, de mooie observaties en dito beschrijvingen in op zich relatief weinig woorden verdienen mijn grote bewondering. De karakterschetsen sluiten naadloos aan op Jachtmaan, en dat verdient minstens zoveel complimenten. Immers, het is niet vanzelfsprekend om een vervolgdeel te schrijven, laat staan eentje dat los gelezen kan worden, waarin alle gebeurtenissen net zo logisch en consistent verlopen als in het voorgaande deel. Ik kan nu alleen maar met een zeker gevoel van spijt constateren dat het nog zeker een jaar duurt vooraleer Heksenmaan er is. ****

__________________________________________________________________________

 

 

© Tisa Pescar 2007-2010

09

j