Eris
Bireaud, aangenaam. Ik kom uit een klein dorp in midden
Frankrijk. Tot mijn zeventiende heb ik bij mijn ouders
thuis gewoond. Maar eigenlijk ging dat niet zo goed.
Ze snapten me helemaal niet. Ik ben een tijdje helemaal
de kluts kwijt geweest. Gelukkig kwam ik Cat en Radu
op het goede moment tegen. Zij hebben me geholpen, al
zaten daar wel heel vervelende gevolgen aan vast, waar
ik pas achter kwam toen het al te laat was. Maar dat
is meestal zo met dat soort dingen. Berouw komt na de
zonde. Als je het al een zonde kunt noemen, want zonder
die zonde was het waarschijnlijk heel erg slecht met
me afgelopen. Wat speciaal aan mij is? Ik kan energieën
van mensen dieren en planten zien en voelen. Dat kan
best leuk zijn hoor, maar als je niet weet hoe je ermee
om moet gaan word je gek. Dan weet je niet meer wat
je binnen jezelf moet plaatsen en wat erbuiten. Gelukkig
kan ik mijn gaven tegenwoordig best goed onder controle
houden. Dat maakt het leven een stuk makkelijker. ___________________________________________________
22-09-09
Hoge hakken, echte liefde
Je
moet weten dat ik heel klein ben. Net 1.55 m. Dat
is natuurlijk een regelrechte ramp wanneer je ergens
bij wilt kunnen dat hoog is. De bovenste keukenkastjes
zijn voor mij onbereikbaar. In de supermarkt kan ik
niet bij de hoogste schappen en moet ik halsbrekende
toeren uithalen om het benodigde product te pakken,
dat (alsof de duvel ermee speelt) altijd bovenin lijkt
te zijn uitgestald. Ook kleren kopen is niet simpel.
Ik ben nogal tenger gebouwd en heb het postuur en
de maten van een twaalfjarige. Dat betekent dus winkelen
op de kinderafdeling. Gelukkig hangen daar tegenwoordig
best sexy dingen. (Onvoorstelbaar dat moeders hun
tieners daarin laten rondlopen! Daar hoeft onze Lucia
echt niet mee aan te komen.) In ieder geval hoef ik
er dus niet als een puber bij te lopen. Of juist wel?
Ehh... Ander onderwerp. Schoenmaat 34. Ook zo'n ramp.
Ik moet schoenen kopen in een speciaalzaak. Om nog
een beetje lengte te winnen loop ik namelijk meestal
op stilettohakken, anders voel ik me tussen mijn huisgenoten
en vrienden helemaal zo'n onderdeurtje. Pascal is
2.05 meter lang, Radu bijna 1.90, en Cat is ook een
kop groter dan ik. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Je begrijpt het al, het leven van een dwerg tussen
de reuzen gaat niet over rozen. Gelukkig staat dat
de liefde niet in de weg. Met mijn hoge hakken aan
mijn voeten, kan ik zelfs Pascal een zoen geven. Nou
ja, ik geef het toe... Hij moet dan wel heel diep
bukken. ___________________________________________________
